Sa lahat po ng tumangkilik sa ating samahan, ikinalulungkot po naming ibahagi sa inyo na sa dahilang sadyang kapos na po ang mga namamahala ng Litratong Pinoy sa oras at panahon, amin po’ng kinakailangan nang tapusin ang ating lingguhang ‘meme’. Nuong nakaraang Huwebes lamang ay amin pong sinabi na narito lamang kami para sa inyo subalit talaga po’ng hindi na rin namin kakayanin pa. Kami po ay humihingi sa inyo ng paumanhin at lubos po kaming nagpapasalamat lalong-lalo na sa mga sumusunod:

Tito Eric

Dinah

Marites

Julie

Hannah

Iska

na hanggang sa huli ay kami po ay inyong walang-sawang sinamahan! Taos pusong pasasalamat sa inyo.

Mananatili pa rin po ang Litratong Pinoy subalit wala na po ang ating palaro. Pinag-iisipan pa rin po namin ang aming susunod na hakbang.

Lubos na gumagalang at nagsasabing, mami-MISS NAMIN KAYO

-  Lino, Ronnie, Beng, at Thess

*Ang larawan ay kuha sa iPhone4s, hindi po niretoke, niliitan lamang.*

Kamusta na kayo?!  Kamusta na kayong 2 O 3 nalalabing dumadalaw sa ating abang grupo ha ha! Nagbibiro lamang po. May kasabihan nga tayo na: ‘Some good things never last’ at kung iisipin natin ay sadyang ayon ang mga katagang ito sa lahat ng aspeto ng ating buhay. Mismong ang ating buhay ay sakop nito. Ganuon din sa mga samahan, may simula at katapusan.

Nagsimula tayo 4 na taon na ang nakakaraan, buwan ng April! Opo umabot ang Litratong Pinoy sa ika apat na taon! Aabot pa po ba tayo sa ika-5 taon? Ah Magandang tanong po iyan, malalaman natin ang kasagutan sa darating ng mga buwan.

Pero sa ngayon, itutuloy lamang po namin ang paghahatid sa inyo ng mga pagsubok tuwing Huwebes. Narito lamang kami kaya kung may oras kayo ay daan lang at saluhan kami

Babasahin. Yan ang ating pagsubok ngayong Huwebes. Ang nakikita ninyo ay ang mga makakapal na babasahin ng isang software developer. Dahil sa hindi ko ito linya ay wala akong interes man lamang na buksan ang isa at basahin. Kanya-kanya tayo ng interes, yan ang dahilan kung kaya’t may mga babasahin na maaring gusto mo at ayaw ko naman, o ayaw mo naman at gusto ko.

Sa panahon ngayon ay marami ng gumagamit ng ebooks. Ikaw, alin ang mas pipiliin mo’ng babasahin..ang mga librong  nahahawakan at naililipat ang mga pahina? O gadget na magaan, de -baterya, at hmmm, may kamahalan nga lamang?

Magandang araw ng Litratong Pinoy po sa inyong lahat!

Aha! Gusto ko itong pagsubok natin sa Huwebes na ito. ‘MAHIRAP HANAPIN’

Tanong: Nakikita nyo ba yung babae sa larawan? Nandyan lang sya, maniwala kayo sa akin. Kung nahihirapan ka’ng makita, baka kailangan mo na i-click ang larawan para medyo lumaki ito?! Huwag nyo na pansinin yung lente, yung babae na lang.

O, ayan…nai click mo na! E di nakikita mo na ang babae sa larawan? Ang cute nya ano?

Magandang Araw ng Litratong Pinoy po sa inyong lahat! Huwag po ninyong kalilimutan, bakasyon po tayo sa susunod na 2 Huwebes upang magbigay daan sa darating na Mahal na Araw.

Lolo

Magandang araw mga kalitratista, narito ang ating tema para sa linggong ito…”lalaki”.

Ito ay kuha sa tabi ng luneta, sa tingin ko doon na siya nakalagi dahil sa mga gamit na nasa ilalim ng upuan nya.

Marami sila na dyan ko nakikitang naninirahan, natutulog at kumakain.

Nakakalungkot lang minsan at nakakaawa ang kanilang sitwasyon.

Mahirap daw unawain ang babae. Mahirap nga ba?

Paano na ang daigdig kung walang babae? Lalaki, paano ka na kung wala sya?

May sasabihin ako sa inyo na sana ay atin-atin na lamang. Ayon sa aking dentista, ang kanyang mga babaeng pasyente ay halos mas matatapang keysa sa kanyang mga lalaking pasyente! Mas matataas daw ang panglaban ng mga kakabaihan sa sakit keysa sa mga lalaki, ika ng dentista.

Abaý tama naman, hindi po ba? Aber, lalaki….sige nga ikaw ay magsilang ng isang sanggol.

Ang babae. Siya ay pakamahalin mo.

‘Nakayapak ka na namang bata ka!! Isuot mo ang tsinelas mo, dali!’

Parang naririnig ko pa ang boses ng lola ko o nanay ko kapag nakikitang nakayapak ako lagi. Bata kaya naturingan na minsan ay matigas ang ulo at kahit sa maduming sahig ay ‘nakapaa’ o walang sapin sa paa.

Naalala mo pa ba noon ang uri ng mga tsinelas? Hindi ba’t simpleng goma lamang na minsan ay suot pa sa eskwelahan lalo kung tag-ulan?

Sa panahon ngayon ay nag-gagandahan na ang mga sapin sa paa. Sa mga tsinelas lamang ay may mga branded pa at mamahalin. Natutuwa kaya ang mga paa natin kapag mahal ang isinusuot natin sa kanila?

Oras na ulit ng Litratong Pinoy! Maligayang pag uumpisa ng buwan ng Marso sa inyong lahat at Mabuhay po kayong lahat!!

panagbenga

Magandang araw mga kasama, narito ang ating tema para sa linggong ito, ‘madami’ (plenty).

Narito ang kuha ng maraming tao na dumadalo sa pagdiriwang ng panagbenga festival ng lungsod ng baguio tuwing buwan ng pebrero.  Hindi nababawasan ang dami ng tao na dumadalo sa baguio para sa panagbenga, bagkus ay dumarami pa.  Ito ang pinakamalaking pagdiriwang na ginaganap sa lungosd ng baguio.

Ako lang ba ang may akala o parang ang tubig sa swimming pool na ito ay kadugtong ng dagat?
Hindi ko makuhanan ng maayos, gusto ko sana ay parang magkadugtong talaga ang pool at dagat lamang ay hindi ko maibaba pa ang camerang bitbit ko at tiyak na lalangoy ito sa tubig. Nasa gitna po kasi ako ng swimming pool ng kuhanan ko ang paligid.

Ang galing ano, nakalutang ang mga silyang puti sa di-kalayuan?

Magandang araw ng Litratong Pinoy po sa inyong lahat!

halaga

Ano ba ang mahalaga sa yo? May mga bagay tayong itinuturing na mahalaga, at yung mga ibang bagay ay basura na sa atin.

Tandaan natin, na maaring ang basura sa ating paningin, ay isang mahalagang bagay para sa ibang tao.

Maganda araw ng huwebes mga kasama.

Kahapon na bitbit ang isang supot ng lumang tinapay ay lumabas ako sa gitna ng napakalamig naming panahon dito (Holland) upang magpakain ng mga ducks at swans. Naging ugali ko na ang magpakain ng mga ito lalo na kung ang temperatura ay mababa pa sa zero dahil tiyak na halos wala silang makain. Pero syempre pa ay isa rin itong magandang pagkakataon para makakuha ng mga larawan. Eto ang isa sa mga resulta.

Ang SILVER GULL. Higit na mas maganda siya sa Common Gull dahil sa kanyang pulang tuka at biyas. May isang local na photographer ang nagtanong sa akin kanina lamang kung saan ko sila nakita kahapon dahil mas malamang na nakikita dito ay ang common gull na mapusyaw na dilaw ang tuka. Ang sagot ko sa kanya ay dito lamang , malapit sa aming bahay Laking tuwa ko naman na ako ay nabigyan ng pagkakatong makuhanan ng larawan ang mga ibon na ito.

Habang pinagmamasdan ko sila maigi ay napansin ko ang abong kulay ng pakpak! Para sa akin ang kulay na abo ang nagbigay balanse sa kanyang kabuuan. Winter beauty, ika nga.

O YOGA masters?

Magandang araw ng Litratong Pinoy po sa inyong lahat!