click for a bigger image

A zoom lens is a mechanical assembly of lens elements with the ability to vary its focal length (and thus angle of view), as opposed to a fixed focal length (FFL) lens (see prime lens). They are commonly used with still, video, motion picture cameras, projectors, some binoculars, microscopes, telescopes, telescopic sights, and other optical instruments.

read more here

O, tawa ka naman dyan!!

HAVE A GREAT WEEKEND!!

likas na kagandahan

Siya po ang aming naging modelo nung ako ay dumalo sa isang seminar ni Parc Cruz… kasama sa seminar ang model shoot bukod sa photoshop techniques and workflow.  Ako’y naniniwala na ang mga pilipina ay may likas na kagandahan… tama ba ako mga kasama?

Happy LP …

Disyembre 2009 ng magpunta kaming mag-asawa sa Roma. Syempre pa ginusto kong sumali sa ating proyektong ‘L.P. goes to’  ang kaso nga lang, winter at hindi ko kakayanin na nakasuot lang ng t-shirt para sa piktoryal solusyon: yung hawak ni Aurelius habang ang kanyang katabing si Julius ay nagbibigay pugay sa Litratong Pinoy at itinaas pa ang kanyang sandata, ha ha!

Ang pangalawang litrato naman ay kuha sa loob ng Colosseo, hawak ni Misterkus naman

O di ba, nakakatuwa silang 2? Ideya ito ni Misterkus na sa kanilang 2 ipahawak keysa sya ang kuhanan ko ng litrato..camera shy si Misterkus eh.

Iiwan ko  na lang sa inyo ang link na ito ng wikipedia kung nais ninyong malaman ang ukol sa Colosseo di Roma. Kung nais naman ninyong makita ang ibang bahagi pa ng colosseo ay magpunta lamang sa aking blog, nasa ilalim po sila ng kategoryang: travel.

Bago din po tayo magsimula ay gusto lamang naming ipaalala na patuloy po tayong tumatanggap ng mga lahok para sa ating proyektong: “L.P. goes to..” at “Photo Tips and Tricks” max 2 litrato po bawat  lahok. Ipadala lamang sa: litratongpinoy@gmail.com ang inyong mga lahok. Sa mga nag-iwan ng komento naman po sa “PHOTONUTS” abangan nyo silang muli sa ikalawang Linggo ng Marso. Maraming salamat!

Tara na, simulan na natin!

KALIKASAN. Nature.

Sa mga delubyong sanhi ng kapabayaan at pagwasak ng mismong tao sa kanyang kalikasan, natatakot ka ba?

Ang aking sagot ay oo. OO sapagkat kung patuloy na mismong tayong tao ang sisira ng ating kalikasan ay tiyak wala ng aabutan pa ang mga hindi pa isinisilang. Nakakalungkot isipin pero paano na sila, paano na ang kinabukasan nila? Mga puno ay tinitibak. Mga bundok ay kinakalbo. Mga hayop ay walang awang pinapatay sa pamamagitan ng pag-hunting para lamang sa tropeo. Mga lupaing dapat na sakop ng mga hayop ay sinasakop na ng tao dahil sa kanyang pangangailangan na palakihin ang kanyang mundo. Mga dagat na tinatapunan ng nakamamatay na lason. Pag-gamit ng dinamita sa pangingisda na hindi lamang munting isda ang nangangamatay ngunit pati na rin ang mga corals. At marami pa. Marami pa tayong dapat pag-isipan, pagbuhusan ng panahon, madaming dapat ituwid sa ating mga ginagawa.

Dahil kung hindi, baka ultimong mga ibon ay sa mga larawan na lamang makikita ng mga anak ng ating mga anak. Nakakalungkot naman.

Isang magandang Litratong Pinoy na Huwebes sa inyong lahat!

click to enlarge

Eto na ang ating mga bida! Ito po ay sila – Salvador, Pandora, at Pancho – ang PHOTONUTS!

• Salvador: guapo (sabi ng iba!), seryoso, kaibigang tapat, madaling kausap, madaling utangan.
• Pandora: madaming magic sa kanyang baol, mahilig kumanta (sa banyo), huwag mo’ng bibiruin kapag bagong gising, mabait naman sya, sabi nya.
• Pancho: guapo (papatalo ba naman kay Salvador), seryosong palabiro (oo naman, merong ganun!) ,  pala-isip kahit tulog, at higit sa lahat- binata pa po sya.
• Photography – yan ang common denominator nilang 3. Photography ang nagbuklod sa kanilang samahan.

Makakapiling ninyo 2  Linggo kada buwan. Hangad nila na kayo ay mapangiti, mapatawa, mapag-isip, magtanong, at mapaluha sa tuwa!

Kaya’t huwag ninyo kalilimutan, PHOTONUTS dito lang sa Litratong Pinoy!

Noong nakaraang Agosto, nakita natin ang pagtindig nina Police Officer
2 Danilo Malab Jr., Private First Class Antonio Cadiente, Airman 2nd
Class Gener Laguindam and Petty Officer 3 Edgardo Rodriguez sa tabi ng
mga labi ng yumaong Pangulong Corazon Aquino habang tinatahak nila ang
naging walong oras na paglalakbay mula sa Manila Cathedral hanggang sa
Manila Memorial Park sa Paranaque. Ang kanilang pagtalima sa tawag ng
tungkulin ay naging isang kagyat na pagsasabuhay ng kung ano nga ba
ang maging isang Pinoy: ang pagsuong sa hamon ng buhay, ang pagkaya sa
anumang dagok na dumating, ang manindigan sa prinsipyong hindi
magugupo sa harap ng hirap at sakit. Gawin kung ano ang dapat, kung
ano ang tama.

Ito rin ang mga kaparehong gabay sa mga lumahok sa EDSA People Power
Revolution naganap 24 na taon na ang nakakaraan. Bagaman nagbabadya
ang sandatahang lakas ni Marcos, hindi nangiming harapin ng
milyun-milyong Pilipino ang panganib, nag-alsa laban sa tiwaling
gobyerno, maanomalyang halalan, at abusadong pamunuan. Kasi ito ang
dapat, ito ang tama, ito ang tawag ng pagkakataon.

At dahil sa tagumpay sa EDSA, naluklok sa puwesto ang sinasabing
pinakaminahal na pinuno ng Pilipinas, ang simbolo ng demokrasya, si
Cory Aquino.

Hindi kailangang magkaroon ng panibagong People Power Revolution upang
matampok muli ang husay ng mga Pilipino. Ni hindi natin kailangang
tumindig, sumirko, o kumain ng bubog o apoy. Ang mga mumunting
kabutihan na ginagawa natin- lalo na kung walang nakakakita o
nakaabang na papuri o pabuya- ay sapat nang kaparaanan upang tumingkad
na muli ang ating mga katauhan.

Sa tingin ko, mas mainam pa na ang isang Pinoy ay maging mabuti ng
ilang milyong ulit kaysa kumilos nang may kabutihan ang ilang milyong
Pilipino nang minsanan lamang…

Buwan ng Pebrero taong 1945 ng lubusang nawasak ang Maynila dahil sa digmaan sa pagitan ng Estados Unidos at ng Japanese Imperial Army. Noong isang taon ay ginunita sa Fort Santiago, Intramuros ang ika-55 anibersaryo ng Battle of Manila.

Bilang pag-alaala sa tinatayang 120,000 tao na nasawi sa digmaang ito, 120 spirit lanterns ang pinalipad na nagmistulang mga batik ng liwanag sa gitna ng madilim na kalangitan.

Maligayang Huwebes mga ka-LP!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

You might have heard that stooping to one’s level is never advisable.
In conflicts, sure. But in photography, doing exactly that may just
make all the difference between a normal photo and a good one.

Take for example when taking a picture of a toddler. I noticed that
most of the members of Litratong Pinoy are parents. In fact, most of
the time our subject are our kids!

So how do you take interesting photos that capture the nature of kids?
How do you avoid making your picture look ordinary? I actually have 3
cardinal rules that I try to follow when taking photos, especially of
children.

Rule #1: Stoop to their level

No, don’t scream and throw tantrums when they won’t pose for you. Get
down on your knees, elbows, or tummy if need be, and then shoot away.
You may be pleasantly surprised that a perspective at this level can
turn out a good photo.

Take a look at photo #3. I initially took this one:

And then I realized it was really uninteresting, it was too long a
shot (meaning it was too zoomed out), and the background (scaffolding)
didn’t really work into the picture.

Rule #2: Move it!

Or rather, let them move. If the child is camera-shy, the best way to
capture fun (and ‘innocent’) moments would be to let them do their
thing. Make sure you’re prepared and then shoot away (sample
photo #2). Saka na mag-delete ng pictures, pag na-upload na!
You wouldn’t want to miss anything, so kuha lang ng kuha. Thank
goodness for digital cameras, huh?

Also, don’t be afraid to run after them. That’s the fun part, isn’t it?

Rule #3: Messy and all

Details, details, details. The hair in the face, the ice cream on the
nose, the icky soil and dirt on the hands. Minsan lang tayo maging
bata, sabi nga. Zoom in, extreme close up (see sample photo
#1). And this way too, you’ll get good depth of field (i.e.,blurred background; make sure lang that the background is far enough).

Mga kasama, nandito na sila. Ang PHOTONUTS!

Pero sino-sino ba sila? Ano ba ang Photonuts?

Matutunghayan ninyo sa susunod. Sure na sure kami na sila po ang magbibigay ng extra’ng saya sa inyong weekends pero sa ngayon ay….medyo bibitinin muna namin kayo

Abangan po ninyo sa huling Linggo (Sunday) ng Pebrero at  magbabalik ang PHOTONUTS!

Narito po ang aking bahagi para sa tema sa linggong ito…”Iyo”

That’s my 2010 Starbucks planner, you’ll have to drink a lot of coffee to get yours… lol.

And the guy holding it is Benjie, my officemate.  Pinahawak ko sya ng planner at kinunan na para bang sinasabing “Is this yours?” hehehe.

Maligayang araw ng Huwebes mga ka L.P. !