Isa sa mga bagay na gusto kong magkaroon ay ang Bonsai. Nakatutuwang pagmasdan kung paanong ang isang maliit na halaman ay nagiging mukhang matayog na puno. Ngunit kahit gusto kong magkaroon nito, ang pagbili ay malayo sa aking hinagap dahil bukod sa mahal na halaga ng mga ito, nais kong ako ang mismong maghuhubog nito.

Nakikita ko ang pagbo-bonsai na isang gawaing nangangailangan ng mahabang pasensya. Ito ay isang gawaing puno ng paghihintay at pagpupursigi. Mga katangiang alam kong kulang sa akin. Kaya sa susunod na buwan ay akin ng sisimulang hubugin ang kauna-unahan kong Bonsai.

~

MAHALAGA!
Isa sa mga bagay na hindi ginusto ng pamunuan ng Litratong Pinoy ay ang pagkakaroon ng maikling “break” sa ating palaro. Ngunit may mga ilang pangyayari na hindi inaasahan kaya’t pansamantalang isususpindi ang mga tema sa buwan ng Agosto. Aming ia-anunsyo sa mga dadating na linggo ang mga tema para sa pagbabalik natin sa Setyembre.

Maging mabunga nawa ang bawat isa hanggang sa muli nating paglalaro.

Maaaring sa nakararami, ang pinakamahalagang parte ng pagtakbo ay ang pagtawid sa finish line. Sa aking pananaw, ito ay isang bahagi lamang ng kabuuan. Ang fulfillment mo sa pagtawid ay depende sa iyong performance all through out the race. Kung ginawa mo ang lahat ng iyong makakaya before and during the race upang makatawid sa pinaka maigsing oras na iyong makakaya ng hindi nandadaya, malamang kahit kulelat ka ay magiging lubos ang iyong kasiyahan. Hindi ba’t parang kagaya din lang sa ating buhay?

“dismaya”

Ito ang reaksyon ng batang ito ng hindi nila naabutan ang mga dophin sa aming ginawang dolphin watch sa bohol.

Pero panandalian din lang naman ito dahil naging mabait sila sa amin at nagpakita ang mga dolphin sa mga taong nag aabang sa kanila.

Happy shooting mga kasama!

Sa linggong ito ay magiging panauhin natin si Doc Emer ng Sight Seer at Parallel Universes. Kung nais nyo din na maging tampok na litratista sa mga susunod pang Huwebes ng Hulyo ay maaari kayong makipag-ugnayan sa akin.

Halina at tunghayan natin ang lahok sa linggong ito na may temang Disiplina/Discipline!

~

Nais mo bang ma-disiplina?

Ayon sa isang dating pangulo ng Pilipinas, disiplina daw ang kailangan para umunlad ang bayan. Ano ba ang disiplina? Ang disiplina ay tagubilin o kalupunan ng mga tagubilin na ibinibigay sa balana upang magkaroon ng kaayusan. Kadalasan, ayaw ng karamihan ng disiplina, sapagkat ito ay utos na ipinipilit upang baguhin ang isang ugali na nakakapagdulot ng kasamaan.

Sa mga sumusunod na larawan, ipapakita ko ang iba’t-ibang mukha ng disiplina na nakita ko na…

Kuha ito sa isang gawaan ng alahas sa Bangkok, Thailand. Makikita dito ang maingat na paglilinang ng manggagawa ng paglalagyan ng mamahaling bato ng ruby at diamante.

Ito ay isang stolen shot. Napakalayo niya subalit sapat na ang magandang musika na naggagaling sa violin niya para ilabas ko ang aking camera at kuhanan siya. Pachelbel’s Canon in D Major ang tinutugtog niya. Kuha ito sa Lobby Lounge ng Shangri-la Hotel sa Makati noong nakaraang Pista ng Pagkabuhay.

Kailangan ng disiplina ng mga bantay ng palasyo ng Kyongbok sa Seoul, Timog Korea. Bawal silang magpahinga o gumalaw habang binabantayan nila ng pinto ng palasyo.

Technology o Teknolohiya .

Mula sa tagalog wikipedia:

“Kadalasang iniuugnay ang katagang teknolohiya sa mga imbento at gadget na ginagamit ang kailan lamang natuklasang na proseso at prinsipyong maka-agham. Gayon man, isinilarawan din ng teknolohiya ang kahit na ang pinakalumang imbento katulad ng gulong.

Sa isa pang kahulugan na ginagamit ng ekonomiya, nakikita ang teknolohiya bilang ang kasalukuyang kalagayan ng ating kaalaman kung papaano pagsamasamahin ang mga kakayahan upang magbunga ng ninanasang produkto (at kung anumang maibubunga ng ating kaalaman). Sa gayon, nakikita natin ang pagbabago sa teknolohiya kung nadadagdagan ang ating kaalaman dito.”

May ilan sa atin na dati ay bumibili pa ng  film para sa kanilang mga camera kapag may gustong kuhanan na mga event gaya ng kasalan, fiesta, binyag , bakasyon atbp.  Naalala nyo pa ba ang bilang ng ASA  dahil depende ito sa panahon at lugar na inyong gusto kunan? Dahil sa pag-abante sa teknolohiya ang mga film camera ay unti-unti ng napalitan ng kasalukuyang DSLR. Ngayon ay naka set sa automatic lang ang camera ay nakakapagpamalas na ng naggagandahang larawan.Salamat sa teknolohiya, salamat sa mga taong nag-isip at patuloy na  nag-iisip ng ating ika-aabante pa.

Subalit marami pa ring mga professional at amateur photographers na nakasanayan ang pag-gamit ng film camera na hindi sumasabay sa pag daloy ng pagbabago. Bakit naman hindi? Kung mas naipamamalas nila ang kanilang husay sa potograpiya sa pamamagitan ng pag-gamit ng kanilang film camera, saludo po tayo sa kanila, sa kanilang husay!

Magandang araw ng Litratong Pinoy sa inyong lahat!

Framing Tips: Part 1

Tuwing tayo ay magbabakasyon sa iba’t ibang lugar, natural lamang na kuhanan ng litrato ang mga nakabibighaning tanawin o landscape. Heto ang ilan sa mga tips kung paano dadagdagan ng sigla ang ating mga kuha, sa pamamagitan ng tinatawag nating “framing”. Mas nakakatulong ito lalo na’t kung maulap ang panahon at walang magbibigay ng asul na kulay sa larawan.

Sa larawang ito ay may 2 gusali na mataas at malayo. Sa una ay may arko at sa pangalawa naman ay may mga halaman, parehong mas malapit sa kinatatayuan ko. Ginamit ko ang arko at halaman para mabuo ang frame ng larawan.

Dito naman sa susunod na halimbawa ay gumamit tayo ng sanga ng puno at ng bubong ng bahay kubo upang kumpletuhin ang framing ng ating kuha.

Maraming bagay ang pwede nating gamiting pang-frame tulad ng mga grupo ng tao o mga magkakadikit na bagay. Kailangan lang natin maglakad-lakad, o baguhin at anggulo (perspective) ng pagsilip sa camera. Minsan nakakatulong din na umupo, humiga, tumingkayad, o tumagilid para may matuklasan na kakaibang paraan para i-frame ang ating shots. Karagdagang ehersisyo na rin ang pag-iikot ikot habang naghahanap ng magandang pwesto

Who: Si Eye ay isang amateur/enthusiast na nahilig sa (landscape)
photography kasabay ng pagkaadik nya sa paglalakbay at pag-akyat ng
bundok.

What: Nikon D70, 18-70mm, 50mm, SB-600.

When: Taong 2004 nang bumili si Eye ng second-hand na Nikon F60 (at  mga lenteng 28-80mm at 18-200mm). Taong 2005 naman nang nakaipon para mag-upgrade sa DSLR.

Website: http://eyefocus.wordpress.com

Maraming salamat sa inyong lahat na walang sawang bumabalik at sumasali sa ating munting samahan tuwing Huwebes, mabuhay po kayo!

Sa ating pagpapatuloy….mayroon po tayong panaguhing litratista sa araw na ito, siya po ay si Ms. Emarene ng thisrandomness.blogspot.com .  Halina kayo at pagmasdan ang kanyang  ‘Pagbabalik’ .

Ang train. Balik, alis, balik. Di kaya ito nagsasawa? Di naman siguro.

Sa bawat balik kasi nya sigurado merong isang tao o pamilya na masaya. Kayo kailan at saan at kayo babalik?

Maraming salamat sa iyong pagpapaunlak sa aming imbitasyon, Ms. Emarene – team LP.

Simula nang magkaroon ako ng dslr ay iba’t ibang lenses naman ang pinag-ipunan  ko para aking mabili.

Dahil dito ay kinantyawan ako ng aking esposo. Kay dami-dami ko daw  ‘arte’ at paiba-iba ang lente na gusto kong gamitin. Iyon naman ay kantyaw lamang dahil alam nya na kailangan ko ang mga ito.

Sige nga, kung tulad ni Pancho na malaking grupo ang kinukunan at macro lens lang ang gamit nya?

O sadyang wala syang mata sa likod?

Ang tema para sa linggong ito ay tunay namang hindi naging madali para sa akin. Ito ay nagsilbing isang pagsusulit ng aking kakayahang maghalungkat sa aking alaala at sa pagiging malikhain. Mukhang mas nagtagumpay ang una kaysa sa huli…

Isa sa mga pinaka-iingatan kong dokumento ay ang resulta ng aking pagsusulit sa pagka-inhinyero ilang taon na ang nakalilipas. Ito ay itinuring kong isang pagpapala. Ngunit tunay namang hindi lahat ng pagsusulit ay nasa papel. Sa bawat araw ay nahaharap tayo sa sari-saring pagsusulit na magmamarka sa ating buhay depende sa ating isasagot. Dalangin ko na sana ay mas madalas nating mapili ang wasto. Ngunit kung magkamali man, maging daan ito sa mas lalong pagkatuto.

Maligayang Huwebes mga ka LP!

“liwanag sa dilim”

sa isang madilim na lugar, ang lagi mong unang hahanapin ay ang liwanag.

upang magbigay ng kalinawan sa mga bagay na di mo masilayan.

kahit aandap andap, o mumunting sinag lamang

sapat na ito upang magbigay ng pag asa sa iyong pakiramdam.

ito po ay kuha sa loob ng hinagdanan cave sa bohol.

madilim po sa loob ng cave, may mga dalawa o tatlong bumbilya lamang sa loob, para lang may makita ka sa iyong paghakbang.

how i took the shot:

-nilagay ko ang camera sa tripod

-set the camera at f8 and shutter at 13 seconds

-after clicking the shutter, i fired several flash at different direction to illuminate the some dark areas.

this was a trick I learned from sir Carlo…

Happy shooting everyone.