LP 151: Liwasan (park)

Isang araw, malapit ng mag-takip-silim nang magkayayaan kami ng aking mister na dalhin ang aming aso sa liwasang malapit lamang sa aming bahay. Maaliwalas, malinis, maluwag at mapayapa sa liwasan o parkeng ito kaya naman talagang masarap ‘magpahangin’ dito o maglakad-lakad.

Laking tuwa ko ng  siya ay nakita ko sa isang tahimik na parte ng liwasan. Malimit ko din makita ang babaeng ito hindi lamang sa lugar na ito kundi madalas din siyang maglalagi sa ‘shopping mall’ na malapit din sa aming bahay. Doon ay kumukuha sya ng mga kliyente na nagnanais na maipinta ang kanilang mga mukha sa kanyang canvas, syempre ay may bayad.

Maaring ang kanyang ipinipinta ng hapong iyon ay kanya ding ibebenta. Bakit hindi, di ba? Kung makakatulong sa kanya ang  kinikita para masustentuhan ang kanyang hilig sa pagpipinta.

Mula sa malayo ko lamang siya kinuhanan ng litrato, syempre ay nagpaalam muna ako sa kanya kung maari ko itong gawin. Ayoko syang maistorbo sa kanyang konsentrasyon. Ang ganda ng kanyang ‘studio’ ano?

Maligayang araw ng Litratong Pinoy po sa inyong lahat!

Next Page »